Castro, Rosalía de;
Otero Pedrayo, Ramón (pref.);
Naya Perez, Juan (compil.);
Chão, Vilar (il.)
- ANTOLOGIA DE POEMAS,
Porto: Livraria Galaica, 1958.
117, [10] p., [6] f. il. : il. ; 22 cm - Brochado.
Selecção de Juan Naya Perez
Nota biográfica por Jaime Brasil
Muito bom exemplar.
1ª edição
€25.00
Iva e portes incluídos.
(...)
Rosalía representou sempre, sen dúbida, a personalidade literaria galega de meirande proxección en territorio luso, como por parte de diferentes autores (Vázquez Cuesta, Baptista) se ten demostrado. De feíto, en varías ocasións ofrecéronse entregas da súa obra aos lectores portugueses ben en versión orixinal ben en forma de adaptacións de gradación variábel ou até de traducións totais. Cítense neste momento en resumo apertado, entre outras edicións, a Antologia de Poemas publicada no Porto en 1958, o volume Poesia organizado por Ecléa Bosi no ano 1966 -editado de novo vinte e un anos máis tarde -ou a polémica Antologia poética. Cancioneiro rosaliano, preparada por Ernesto Guerra da Cal en 1985.
Como proba de que o amplo éxito de Rosalía en Portugal vén de moi cedo, hai que sinalar que talvez a prirneira referencia á escritora neste espazo corresponda xa ao ano 1871, cando no prímeiro número do Almanaque das Senhoras, a directora, Guiomar Torresao, realiza sobre ela un breve retrato presentación. É este un detalle que fai que pouco poida sorprender, realmente, que tan só dous anos máis tarde, é dicir, en 1873, o xornal lisboeta Diario Illustrado decida inserir nas súas páxinas llnha versión do antes aludido poema "O gaiteiro".
Como detalle inicial da que moi probabelmente sexa a primeira tradución dun poema rosaliano en lingua portuguesa, hai que dicir que como responsábel da versión aparece o poeta Luís Augusto Palmeirim, ligado ao Ultra Romantismo luso ou á denominada Segunda gerafiio romántica. Censor do teatro D. Maria II e director do Conservatório de Lisboa, Palmeirim era un escritor influído fortemente por Almeida Carrett, a quen seguía no seu modelo de nacionalismo estético, sempre mostrándose moi interesado por todo o relacionado co folclore do seu país. Non debe parecer estraño, pois, que fose xustamente este autor quen se fixase nunha escritora como Rosalfa, xa que na súa propia obra poética, coleccionada en 1851 no volume Poesias, é doado rastrexar notas de sabor popular á vez que algúns elementos reivindicativos. Faise necesario indicar, por outra banda, que Palmeirim non era entón un nome absolutamente descoñecido nalgúns círculos literarios galegos, como se aprecia, por exemplo, a través da referencia que a el fai por aqueles anos Romero Ortiz en La literatura portuguesa en el siglo XIX, onde se mencionan as súas "trovas populares".
(...) excerto de:
Dasilva, Xosé Manuel (2004). “a tradución máis antiga dun poema de Rosalía ao portugués”. Boletín Galego de Literatura: 31, 81-91.
MMSARD